نولان و دیگر هیچ ...
. همیشه وقتی فیلمای نولان و میبینم تا چند وقت تو فکرشم...
سر این فیلمم همینطور بود ... حتی بیشتر از بقیه نشستم واسه خودم فیلم و تحلیل کردم... یک نمودارم کشیدم که فرم فیلم و توش نشون میدادم اول فکر میکردم تو فیلم یک گردش وجود داره که دائما تکرار میشه.... ولی بعدش فهمیدم این گردش فقط دو دوره من یک روانیم و نولان فیلماشو مخصوص من روانی میسازه که هر جور دلم میخواد تحلیلش کنم... البته این تحلیل و بعد از بار دوم که دیدم نوشتم... بار اول یک جلسه نقد در پیاده روی با دوستم داشتیم که البته تو اون جلسه فقط داشتیم از فیلم تعریف میکردیم
( اخه بعضی موقع ها میکوبونیم بهترین فیلمای سینما رو خیلی حال میده ) 
خلاصه که فردا طرفای عصر هوس کردم دوباره inception و ببینم...درباره اینسپشن که حرفی نمیمونه. معمار جماعت همینه دیگه 
. اونم یکم تحلیل کردم... شبشم memento رو دیدم .یک فیلم که فقط با یک تدوین و خلاقیت همچین فیلمی شده بود... دیگه مغزم جواب نمیداد پوکیده بودم...گیج میزدم تا چند وقت ...
خلاصه که ما با اثار نولان زندگی میکنیم. با دیدنشون به مغزمون ورزش میدیم از پرستیژ گرفته تا همین اینتراستلر ...
پ ن : چند وقتیه بدجوری معتاد فیلم شدم... شبا بدون فیلم دیدن خوابم نمیبره...
پ پ ن : تحیلی فیلمامو بازم مینویسم
دهانت را میبویند